11  بهمن  (31 Jan ) 

Credit: ESO/VISTA/J. Emerson; Acknowledgment: Cambridge Astronomical Survey Unit

آیا خورشید ما هم روزی اینچنین خواهد شد؟ سحابی هلیکس یکی از روشن ترین و نزدیک ترین نمونه ها از یک سحابی سیاره ای است. یک ابر گازی که در پایان زندگی یک ستاره همانند خورشید ایجاد می شود. گازهای خارجی ستاره که در فضا منتشر می شود از دید ما بگونه ای به نظر می رسد که انگار داریم به درون یک مارپیچ نگاه می کنیم.  هسته ستاره ای باقیمانده، که قرار است تبدیل به یک کوتوله سفید شود با نور  کاملا سفید می درخشد. سحابی هلیکس که به نام فنی NGC 7239 شناخته می شود در فاصله حدود 700 سال نوری در حوالی صورت فلکی دلو قرار دارد و حدود 2.5 سال نوری وسعت دارد. تصویر بالا با سه رنگ در نور مادون قرمز توسط تلسکوپ تحقیقاتی مادون قرمز و مرئی 4.1 متری ستاره شناسی (VISTA)  در رصدخانه پارانل در شیلی گرفته شد. تصویر کلوز آپ از لبه داخلی هلیکس گره های گازی پیچیده ای را از منشاء ناشناخته نشان می دهد. 

..........................................................................................................................

زمین آبی مرمرین از Soumi NNP

 10  بهمن  (30 Jan )

Image Credit: NASA/NOAA/GSFC/Suomi NPP/VIIRS/Norman Kuring

یکی دیگر از تصاویر دقیق ایجاد شده از زمین را ببینید. این مونتاژ آبی مرمرین که از تصاویر گرفته شده از تصویر ساز رادیویی مرئی و مادون قرمز (VIIRS) بر روی ماهواره جدید Soumi NPP بدست آمده جزئیات شگفت انگیز بسیاری را درباره سیاره ی خانه ی ما نشان می دهد. ماهواره Soumi NPP در اکتبر پرتاب شد و هفته پیش بنام ورنر سومی، که به عنوان پدر علوم ماهواره ای شناخته می شود نامگذاری گردید. این تصویر کامپوزیتی از داده های جمع آوری شده در طول 4 بار گردش ماهواره روباتیک به دور زمین در اوایل این ماه گرفته شد و سپس در سراسر جهان منتشر گردید. بسیاری از ویژگی های آمریکای شمالی و همچنین نیمه غربی در نسخه ی رزولوشن بالای این تصویر بخوبی نمایانند. پیش از این تصاویر آبی مرمرین دیگری نیز از زمین گرفته شده بود که برخی حتی از این هم با کیفیت تر بودند. 

..............................................................................................................................

  ابر مولکولی برنارد 68

 9  بهمن  (29 Jan )

Image Credit: FORS Team, 8.2-meter VLT Antu, ESO

آن همه ستاره کجا رفتند؟ اکنون ستاره شناسان می دانند که آنچه که پیش از این حفره ای در آسمان شناخته می شد، در واقع یک ابر مولکولی تاریک است. در اینجا، غلظت زیاد غبار و گاز مولکولی عملاً تمام نور مرئی را که از ستاره های پشت سر ساطع می شود جذب می کند. این تاریکی وحشتناک باعث می شود محیط درون این ابرها تبدیل به یکی از سردترین و ناشناخته ترین مناطق در عالم هستی شود. این تصویر، تصویر یکی از برجسته ترین سحابی های جذبی تاریک، ابری در نزدیکی صورت فلکی مارگیر است که به نام برنارد 68 خوانده می شود. این مطلب که هیچ ستاره ای در مرکز نمایان نیست نشان می دهد که برنارد 68 یک ابر نسبتاً نزدیک است که در حدود 500 سال نوری دورتر از ما قرار دارد و نیم سال نوری وسعت دارد. اکنون کاملاً مشخص است که ابرهای مولکولی مثل برنارد 68 چگونه شکل می گیرند، اما میدانیم که این ابرها خود ممکن است محل پرورش ستاره های جدید باشند. در واقع، احتمال می رود که برنارد68 فرو بریزد و یک سیستم ستاره ای جدید را تشکیل دهد. می توان در نور مادون قرمز درون ابر را مشاهده کرد. 

.................................................................................................................................

شفق شمالی

  8  بهمن  (28 Jan )

Image Credit & Copyright: Göran Strand

این سیاره کوچک زیبا با نور سبزرنگ اسرارآمیز چراغانی شده، پوشیده از برف است و در حلقه ای از درختان کاج قرار گرفته است. بله، این سیاره کوچک زمین ماست؛ ستاره های اطراف در بالای افق در نزدیکی استرساند سوئد قرار دارند. روشنایی سبزکمرنگ ناشی از پرده ای از شفق قطبی شمالی است که به نام نورهای شمالی هم شناخته می شود. این نمایش وقتی آغاز شد که یک جهش توده ای بزرگ خورشیدی (CME) در 24 ژانویه با مگنتوسفر زمین برخورد کرد و یک طوفان ژئومتریک قوی ایجاد نمود. چیدمان ستارگان در سمت چپ تصویر برای آسمان دوستانِ نیمه شمالی آشناست، که شامل ستارگان خوشه پروین و دبران و ستاره های جبار است. افزایش فعالیت های خورشیدی باعث شده منظره شفق های قطبی گسترش پیدا کند و شفق های در عرض های جغرافیایی بالای جنوب را هم در بر گیرد. 

..................................................................................................................................

NGC 3239 و SN2012A

 7  بهمن  (27 Jan )

Image Credit & Copyright: Adam Block, Mt. Lemmon SkyCenter, University of

کهکشان زیبا و نامنظم NGC 3239 با وسعت 40000 سال نوری در نزدیکی مرکز این سرزمین زیبای کهکشانی در صورت فلکی پر کهکشان اسد قرار دارد. این کهکشان با فاصله تنها 25 میلیون سال نوری تصویر را احاطه کرده است. آرایش و ساختار عجیب و غریب، خوشه های جوان ستاره ای و منطق تشکیل ستاره ای نشان می دهد که NGC 3239 (معروف به آرپ 263( حاصل ادغام کهکشان هاست. در بالای کهکشان زیبا یک ستاره درخشان دیده می شود که عضوی از کهکشان راه شیری است و در مسیر دید ما نسبت به کهکشان NGC 3239 قرار دارد. این کهکشان همچنین میزبان اولین ابرنواختر تایید شده امسال SN 2012A است که در اوایل این ماه توسط شکارچیان ابرنواختر، جک نیوتن و تیم پوکت کشف شد. SN2012A که در نسخه نزدیک تر این تصویر نشان داده شده است در قسمت پایین و سمت راست ستاره پیش زمینه قرار دارد. البته بر اساس سرعت نور، این انفجار ابرنواختری 25 میلیون سال پیش در اثر فروپاشی هسته یک ستاره عظیم رخ داده است.  

................................................................................................................................

................................................................................................................................... 

شفق قطبی ژانویه بر فراز نروژ

 4  بهمن  (24 Jan )

Image Credit & Copyright: Bjørn Jørgensen

این چیست در آسمان؟ یک شفق قطبی. یک  جهش توده ای تاجی بزرگ که پنج روز پیش در خورشید ما رخ داد باعث شد که ابری از الکترون هاٰ پروتون ها و یون های پرسرعت به سمت زمین سرازیر شود. اگرچه بیشتر این ابر از فراز زمین عبور کردٰ اما قسمتی آن با مگنتوسفر زمین برخورد کرد و باعث ایجاد شفق های قطبی فوق العاده ای شد که در عرض های بالای جغرافیایی قابل رویت بود. تصویر بالا یک تاج شفقی بسیار زیباست که شب گذشته در گروتفورد نروژ ثبت شد. برای برخیٰ این درخشش سبز رنگ سوسو زننده که از ترکیب مجدد اکسیژن اتمسفری ایجاد شده ممکن است همانند یک عقاب بزرگ به نظر برسدٰ. این دوره از فعالیت های خورشیدی هنوز تمام نشده و شعله های جدید و حتی قوی تر خورشیدی دیروز رخ داد که می تواند امشب شفق های قطبی زیبای دیگری ایجاد کند.  

...............................................................................................................................

صورت فلکی جبار بر فراز جزایر قناری

3  بهمن  (23 Jan )

Image Credit & Copyright: Juan Carlos Casado (TWAN)

چه چیزی نگاه شما را بیشتر جذب می کند؟ آسمان یا زمین؟ بر روی زمین قله های سنگی پارک ملی تید در جزیره تنریف جزایر قناری در ساحل شمال غرب آفریقاست. این چشم انداز آتشفشانی که قله های این جزیره پیر را نشان می دهد گاهی بعنوان آزمایشگاهی برای آزمایش مریخ نوردهای آینده استفاده می شود. چراغ های یک هتل در سمت چپ می درخشند. ابرهای طوفانی در افق پیداست . نوار عمودی کهکشان راه شیری در میانه تصویر فوق، آسمان را به دو نیم کرده است. حلقه قرمز در سمت راست حلقه برنارد است، که در مرکز آن کمربند ستاره ای مشهور صورت فلکی جبار قرار دارد. بلافاصله پس از گرفتن این تصویر، در یک بعد از ظهر در اوایل امسال، ابرهای طوفان زا از آسمان کنار رفتند و چیزهای بیشتری برای تماشا نمایان شد.